Bir varmış bir yokmuş… Uzak diyarlarda, çiçeklerle çevrili küçük bir köy varmış. Bu köyde herkesin konuştuğu minicik bir serçe yaşarmış. Onun kanatlarının ucunda altın gibi parlayan tüyler varmış. Köylüler ona “Altın Kanat” dermiş.
Bir sabah, küçük Elif bahçede oyun oynarken parıltıyı fark etmiş. Başını kaldırıp bakınca, serçeyi görmüş.
“Sen gerçekten ışıldıyorsun!” demiş hayretle.
Serçe neşeyle cıvıldamış:
“Ben sıradan bir serçe değilim. Cesur ve iyi kalpli çocuklara dost olmayı seçerim.”
Elif heyecanla sormuş:
“Peki, benim dostun olur musun?”
Serçe göz kırpar gibi kanatlarını çırpmış:
“Tabii ki! Ama dostluğun ilk şartı cesarettir. Şimdi benimle gel, sana bir şey göstereceğim.”
Böylece ikisi birlikte köyün kenarındaki ormana doğru yürümüş. Elif biraz tereddüt etmiş çünkü orman hep gizemli hikâyelerle anlatılırmış. Ama serçenin yanında kendini güvende hissetmiş.
Ormanda ilerlerken yaşlı bir kaplumbağa ile karşılaşmışlar. Kaplumbağa yorgun bir sesle konuşmuş:
“Evimin yolunu kaybettim. Bu ağaçlar birbirine benziyor, yönümü bulamıyorum.”
Elif hemen yaklaşmış:
“Merak etme, ben sana yardım ederim. Serçe de yolumuzu gösterir.”
Serçe mutlulukla kanat çırpmış:
“İşte dostluk böyle başlar. Paylaşmak ve yardım etmek…”
Birlikte uzun uzun yürümüşler. Elif kaplumbağaya destek olmuş, serçe yukarıdan yolu kontrol etmiş. Ormanın içinden güneş ışıkları süzülürken, üçü de sanki çok eskiden beri tanışıyor gibi hissetmiş.
Sonunda kaplumbağanın yuvasına ulaşmışlar. Kaplumbağa minnetle başını eğmiş:
“Bana yardım ettiniz, kalbinizde gerçek iyilik var.”
Köye döndüklerinde Elif’in cesareti herkesin diline düşmüş. Serçe ise penceresine konup ona şöyle demiş:
“Cesaret kalpten gelir. Dostluk da küçük bir iyilikle büyür.”
O günden sonra Elif ve altın kanatlı serçe ayrılmaz dost olmuşlar. Her sabah serçenin parlayan kanatları köyün üzerine umut gibi doğarmış.
Daha fazla kısa masalları okumak için bağlantıya tıklayabilir, masallarımızı sesli olarak dinlemek ve paylaşılan masalları anlık takip etmek için instagram sayfamızı ziyaret edebilirsiniz.
